Dal non di mistîr “barbîr".
Si lu cjate a Sunviele (documentât ca dal Sietcent) e Merêt di Tombe. Un cognon identic al è tipic calabrês, ma si lu cjate sparniçât in altris regjons dal Sud de Italie.
Tal 1741 Batta Barberio, cameraro Fraterna di Consolazione di Silvella (ASU CRS 492/1).