-
1
v.tr.
bordâ
[
TS]
mar. (metisi di flanc di une imbarcazion, soredut tant che azion ostîl)
una ciurma capace di abbordare una nave = une çurme buine di bordâ une nâf
v.tr.
bordâ
(lâ in colision)
le navi abbordarono tra loro = lis nâfs a àn bordât tra di lôr
-
2
v.tr.
tacâ
[
CO] (svicinâ cdn. par tacâ boton)
abbordare una ragazza in discoteca = tacâ une zovine in discoteche
-
3
v.tr.
frontâ
[
CO] (frontâ alc in maniere determinade e intenzionade)
abbordare una curva = frontâ un volt
abbordare una difficoltà = frontâ une dificoltât