v.tr.
argagnâ, rangjâ, rapeçâ, stripiçâ, rangjâ sù, argagnâ sù
[BU] (fâ alc mâl e di corse)
aveva fretta, ha abborracciato una proposta ed è andato via = al jere di corse, al à rangjât sù une propueste e al è lât vie
monolengâl
argagnâv.tr. (ar-ga-gnâ)
Fâ une azion, in sens gjeneric, che e compuarte un ciert impegn par otignî un risultât, ma ancje une cierte complicazion o dificoltât o aprossimazion o improvisazion
"il miedi al jere in bande che al argagnave cuntune gruesse siringje: "Provìn ancje cheste", al suspirà"
gjavât fûr di "Tal ospedâl" di Amedeo Giacomini
"cuant che al ere di argagnâ par lâ fûr (meti sul cjar la vuarzine e la grape, tacâ daûr de cjaçuele el cjarugjel), alore a ere borascje, «Cjape chi, bute là - al tempestave, - messedaitsi, sacraboltait!»"