-
1
s.f.
armadure
[
CO] (complès des armis personâls di difese metudis sù une volte dai vuerîrs)
un castello con una mostra di armature medievali = un cjistiel cuntune mostre di armaduris medievâls
s.f.
armadure
[
TS]
(machine di vuere antighe, doprade par parâ i soldâts intant che a assaltavin une postazion)
-
2b
s.f.
armadure, corace
l'ironia è la sua più forte armatura contro le disgrazie della vita = la ironie e je la armadure plui fuarte che al à cuintri des disgraciis de vite
-
3b
s.f.
armadure
[
TS]
(struture di poie intai sgjâfs)
s.f.
armadure
(tal ciment armât, struture metaliche cjapade dentri te butade di ciment par che e resisti aes fuarcis di trazion)
-
5
s.f.
armadure
[
TS]
(ognidune des superficiis metalichis di un condensadôr eletric)
s.f.
armadure
(ancure di un circuit magnetic)
s.f.
armadure
(invistidure di protezion di un cabli)
-
6
s.f.
armadure
[
TS]
(incrosament dai fîi de urdidure e de trame par formâ il tiessût)
s.f.
fuartece
(toc di tiessût zontât par dâ plui fuarce a ciertis parts di un vistît)