Tu âs cirût la peraule
Tu âs cirût la peraule
avverso
torne indaûr

bilengâl

avverso adi.
  • 1a

    adi. contrari, aviers, nemì Copie

    [CO] (che al è cuintri, che al fâs cuintri)
    essere avverso alla retorica = jessi nemì de retoriche
  • 1b

    adi. ledrôs, brut, sfortunât, disgraciât Copie

    [CO] (che al è negatîf)
    è stato un episodio avverso = al è stât un episodi sfortunât oppure disgraciât
  • 1c

    adi. contrari Copie

    [CO] (di timp o di clime, negatîf)
    condizioni meteorologiche avverse = cundizions meteorologjichis contrariis

monolengâl

disgraciât adi., s.m.
(dis-gra-ci-ât)
Che, cui che nol à la benedizion de gracie divine, che al va cuintri des leçs divinis, ancje tant che apelatîf o titul di ofese gjeneric o ancje di dûl
esemplis
"«Cui jerial chel nemâl che si jere impaçât cun jê?» «Nome un disgraciât, une bestie… cun tantis feminis che a son!»"
gjavât fûr di "Cui si jerial impaçât cun Modestute?" di Pieri Menis
Viôt ancje: disgraziât, disgraceât, disgrazeât
disgraciât adi.
(dis-gra-ci-ât)
Che al è caraterizât di disgraciis, di fats negatîfs
sinonims
brut, indât, sfortunât, malintopât, disditât, signestri, trist, sventurât, maldestinât, nefast, funest
esemplis
"fufignis che masse dispès nus incjochin e nus intortein, come che ben o savìn noaltris, testemonis dai nestris timps disgraciâts"
gjavât fûr di "Des Americhis par continuâ une magjie cun lidrîs profondis" di Angelo Floramo
detulis
"la vite e je il content dai fortunâts, il torment dai disgraciâts"
torne sù
torne sù