[CO] (ultime sezion di une cane là che al passe un gas o une misture gasose di respirâ e che si met in bocje)
il boccaglio dell'impianto di aerosol = il bocâl dal implant di aerosol
1b
s.m.
bocâl
[CO] (tes mascaris par lâ sot aghe, part che si met in bocje par tirâ flât)
2
s.m.
bocâl
[TS] idraul. (part ultime di un tubi di scaric o di eflùs, massime di turbine)
3
s.m.
bocâl
[TS] idraul. (dispositîf pe misurazion de puartade di un fluit in pression)
monolengâl
bocâls.m. (bo-câl)
Contignidôr, pal solit di crep, par meti dentri licuits di servî, in gjenar cuntun mani e cuntun ôr a bec par strucjâ il licuit in tacis o sim.
sinonims
bocalete
esemplis
"Anute e rivà cul bocâl piturât a rosis rossis e blu e e jemplà dôs tacis di blanc"
gjavât fûr di "Sul agâr" di Pieri Menis
bocâls.m. (bo-câl)
[TS] (metrol.) Vecje misure di capacitât, che e valeve plui o mancul 1,2 litris
bocâls.m. (bo-câl)
Recipient par fâ dentri i bisugns
sinonims
pitêr, urinâl, cantar
esemplis
"la Eline e salte fûr sul barcon e cuntune vosate rabiose nus berle: «Ma si puedial savê ce da la ostie che o vês di lâ ator a secjâ lis mirindis ae int che e à voie di polsâ?». Nus à svuedât daprûf il bocâl"
gjavât fûr di "Serenadis" di Meni Ucel
bocâls.m. (bo-câl)
[BF] Cui che al è pôc inteligjent, che si lasse imbroiâ