-
1
v.tr.
imbrunî, brunî, bronzâ
[
TS]
(someti a procès di brunidure, ven a stâi tratâ un metal par protezilu di ossidazion metintji sore un strât di ossit di sulfûr)
brunire il rame = brunî il ram
-
2
v.tr.
brunî
v.tr.
lustrâ
(lustrâ e slissâ une superficie)