"al jere lunc e sec come un stec, dome piel e vues, di no capî dulà che al meteve ce che al mangjave; e al jere un mangjon che in paîs no 'nd ere un compagn"
da "La scomesse" di Maria Gioitti Del Monaco
"sîs fruts e ducj mangjons, plens di salût"
da "Govet" di Fabio Galliussi
mangjonadi., s.m. (man-gjon)
Che, cui che al devente siôr puartant vie a chei altris, in particolâr robant bêçs publics (fig.)