Hai cercato la parola
Hai cercato la parola
capostipite
Torna indietro

bilingue

capostipite ,
  • 1

    s.f. progjenitôr, çocje Copia

    [CO] (cui che al fonde une gnove famee o une gnove dinastie o un gnûf popul)
    Atreo era il capostipite dei re di Micene e Sparta = Atreu al jere progjenitôr dai rês di Micene e Sparte oppure i rês di Micene e di Sparte a jerin de çocje di Atreu

    s.f. fondadôr Copia

    (cui che al tache, che al fonde alc)
    i capostipiti dell'alpinismo = i fondadôrs dal alpinisim

monolingue

fondadôr adi., s.m.
(fon-da-dôr)
Che, cui che al fâs nassi une imprese, une istituzion, une citât o un stât, che al invie alc
sinonimi
creadôr, iniziadôr, istitutôr, instauradôr
esempi
"lassaitmi dî doi, trê pinsîrs par comemorâ cheste fieste che ogni an o fasìn in onôr dai nestris sants fondadôrs, Ermacore e Fortunât"
da "La Glesie e à di lassâ i popui come che a son e fâur di levan seont la lôr paste" di Francesc Placerean
"une fuarte influence e sarà chê di Tellini te formazion dal pinsîr autonomist di Felix Marchi, il fondadôr dal gjornâl “Patrie dal Friûl” daspò de seconde vuere mondiâl"
da "Il lunari mai jessût - Tellini te prime vuere mondiâl" di Donato Toffoli
"i paîs di origjin dai fondadôrs furlans [di Colonia Caroya] a jerin pal plui de zone di Glemone e de Contee di Gurize"
da "Un paîs furlan in Argjentine: Colonia Caroya" di Sandri Carrozzo
Torna in Cima
Torna in Cima