-
1
s.f.
cundizion, circostance
[
FO] (fat, cundizion che e jude a determinâ decisions, ats, câs e eveniencis)
le circostanze consentono di stare tranquilli = lis circostancis a permetin di stâ cuiets
s.f.
câs, circostance
(situazion particolâr che si cjatisi)
ci siamo visti in una felice circostanza = si sin viodûts intune biele circostance