Hai cercato la parola
Hai cercato la parola
circostanziare
Torna indietro

bilingue

circostanziare
  • 1

    v.tr. precisâ, circostanziâ, specificâ, detaiâ Copia

    [CO] (riferî tai particolârs, precisant in maniere curade lis circostancis)
    ha l'abitudine di circostanziare sempre quello che dice = e je usade a circostanziâ oppure e detaiâ dut ce che e dîs

monolingue

specificâ v.tr.
(spe-ci-fi-câ)
Dî o comunicâ in maniere precise o plui precise
sinonimi
esempi
"lassaitmai specificâ, lassaitmai dî tune maniere, o disarès, plui concrete"
da "Cuant che tal matrimoni al è l'amôr cristian, li al è verementri Diu" di Francesc Placerean
"mi à ufiert il vermouth e mi à specificât che lui cumò al scuen lâ a lis provis di orchestre indulà che al sune la sere"
da "Viaç a Vignesie" di Arturo Feruglio
Torna in Cima
Torna in Cima