-
1
av.
in maniere ilecite, in mût ilecit, in mût carogne, in maniere carogne, cun carognetât, in mût scoret, in maniere scorete, cun scoretece, cun slealtât, in mût disonest, in maniere disoneste, in mût sleâl, in maniere sleâl, cence onestât
[
CO] (derivât di 'disonesto', cence rispietâ di dirit di chei altris)
mentire e giurare disonestamente = dî bausiis e zurâ in maniere disoneste
-
2
av.
in mût disonest, in maniere disoneste
avvicinarsi a una giovane disonestamente = svicinâsi a une zovine in mût disonest oppure cun voiis disonestis