-
1
av.
doplementri, in maniere dople, in mût dopli, ad in dopli, dôs voltis
[
CO] (derivât di 'doppio', in misure dople)
essere doppiamente fortunato = jessi dôs voltis fortunât
-
2
av.
in maniere false, in mût fals, in maniere ambigue, in mût ambigui, cun ambiguitât, cun falsetât, cun ipocrisie, in maniere ipocrite, in mût ipocrit, cun doplece, cun slealtât, in mût sleâl, in maniere sleâl
[
CO] (in maniere false e dople)
ha parlato tutto il tempo doppiamente = e à fevelât dut il timp cun doplece