Hai cercato la parola
Hai cercato la parola
espediente
Torna indietro

bilingue

espediente
  • 1

    s.m. truc, espedient, repeç Copia

    [CO] (cjatade che e covente par passâ une cierte dificoltât o a semplificâ un procediment)
    trovare un espediente per evitare una punizione = cjatâ un truc par sghindâ une punizion
  • 2

    s.m.

    [CO] (tal pl., lavorut o piçul imbroi par tirâ indenant)
    vivere di espedienti = argagnâle in cualchi maniere oppure vivi di trucs

monolingue

repeç s.m.
(re-peç)
Il comedâ une buse o un altri dam, ce che al covente par comedâ e il so risultât
sinonimi
blecade, blichignade, imblecade, imblecament, imbletade, imblichignade, repeçade, repeçadure, repeçament
esempi
"i barcons cuadrelâts, cun ca e là, un toc di cjarte veline par repeç dai veris rots"
da "Il muc" di Roberto Ongaro
repeç s.m.
(re-peç)
Maniere argagnade sù par justâ alc, soluzion provisorie e une vore imperfete (fig.)
sinonimi
blec, gjavadine, tacon, cjatade, pensade, repeçadure, repeçade
esempi
"cuant che a tornavin i profucs e i soldâts si congjedavin e ducj a lavin in Municipi, il sindic lu veve cjolt a zornade tal ufici dal lavôr e dai sussidis. Ducj repeçs!"
da "Chei di Muraie" di Pieri Menis
repeç s.m.
(re-peç)
Reson buine o triste par justificâ un ciert compuartament (fig.)
sinonimi
cavîl, lincin, pretest, rimpin, scuse
esempi
"si fermave li ret cun cualchi mieze peraule di scuse e di repeç come un frut cjatât a robâ la marmelade tal armâr"
da "Come tai romançs" di Alan Brusini
Torna in Cima
Torna in Cima