-
1
s.f.
fisse, ossession, fisime, lubie
[
CO] (fissazion stravagante, che no à nissune fonde)
non esce di casa con la bambina piccola perché è piena di fisime = no jes di cjase cu la frutine parcè che e je plene di fisimis
s.f.
estri, stoc, tic, fissazion, mateç, manie, fisime
(capriç fat cence reson)
ha la testa piena di fisime = al à il cjâf plen di maniis oppure di fissazions
s.f.
estri, stoc, tic, fissazion, mateç, manie, fisime
(idee strambe)
adesso ha la fisima di fare l'attore = cumò al à la manie oppure la fissazion oppure l'estri di fâ l'atôr