-
1
s.m.
fûc
(la flame doprade par cusinâ)
accudire il fuoco = fogolâ
alzare il fuoco = tirâ sù il fûc
coprire il fuoco con la cenere = vistî oppure invistî il fûc
estinguere il fuoco = distudâ il fûc
il fuoco cova nel focolare = il fûc al clucìs sot de cinise oppure al sta sui stiçs
il fuoco si avvia = il fûc si inviule
la pentola è sul fuoco = la cite e je sul fûc
scoprire il fuoco = disvistî il fûc
s.m.
fûc
(la flame che e cuei la robe di mangjâ in plui loc. che a disin la sô intensitât)
a fuoco allegro = a fûc legri
a fuoco lento = a fûc bas
a fuoco vivace = a fûc vîf oppure a fûc alt
s.m.
(fulminant o machinete par piâ)
qualcuno ha del fuoco? = cualchidun aial di piâ?
s.m.
fûc
[
TS]
filos. (te filosofie antighe, un dai cuatri elements costitutîfs dal univiers, parie cun aiar, aghe e tiere)
s.m.
fûc
[
FO] (complès di efiets di calôr e di lûs, produsûts de combustion di materiâi solits, licuits o gasôs)
accendere il fuoco nella stufa = piâ il fûc te stue
fare un bel fuoco = fâ un biel fûc
-
2
s.m.
fûc
[
CO] (fornel o brusadôr di une cusine)
una cucina a tre fuochi e una piastra elettrica = une cusine di trê fûcs e une lastre eletriche
s.m.
fûc
[
TS]
mar. (cjalderie dal aparât motôr intune nâf a vapôr)
-
3
s.m.
fûc, fogolâr
raccontare fiabe accanto al fuoco = contâ flabis dongje il fûc
s.m.
fûc, fogolâr
(intimitât de cjase, de famee)
avere un fuoco che ti aspetta = vê un fûc che ti spiete
-
4
s.m.
fûc
[
CO] (fuart calôr causionât de fiere)
s.m.
brusôr
(inflamazion)
sentire un fuoco in gola = sintî un brusôr in gole
-
5
s.m.
fûc
il fuoco dell'amore = il fûc dal amôr
il fuoco della rabbia = il fûc de rabie
-
7
s.m.
fûc
[
CO] (schirie fisse di colps di armis di fûc)
fare fuoco = fâ fûc
fuoco di infilata = fûc di traviers
-
8
loc.imp.
faiar
[
TS]
milit. (ordin di trai dât a di un o plui militârs)
puntate, mirate, fuoco! = pontait, smirait, faiar!
-
12
s.m.
fûc
[
TS]
astrol. (trigon che al cjape dentri i segns zodiacâi di Sagjitari, Leon e Roc)
i Gemelli non sono un segno di fuoco = i Zimui no son un segn di fûc
-
13
s.m.
fûc
[
TS]
stor. (te Ete di Mieç e sul imprin de Ete Moderne, tiermin doprât par indicâ lis fameis)
una villa di quaranta fuochi = une vile di cuarante fûcs
s.m.
fûc, fogatic
(tasse familiâr)