Diminutîf dal non di persone di origjin gjermaniche Gàmbara; in principi si lu deve sedi ai masclis che aes feminis, po al è deventât un masculin, Gàmbaro, par vie dal adatament ae morfologjie taliane, ancje pe influence dal non dal crustaci "gambero" ("gjambar" par furlan) (Rapelli, 1995). Intal Schedari Corgnali: 1408 Petrum Gambarutij a Glemone; 1491 Leonardus Dominici Gambarini de Topo; 1556 Mathia Gambarutto de Viscon. Tal 1574 m. G. B. Gamberin da Pordenone, campanaro della Confraternita SS. Rocco, Sebastiano e Gottardo (Biasutti). Presint a Udin.
fonts
Atestazions par Gàmbaro. Intal Schedari Corgnali: 1343 Gambera de Gruario; 1522 del Gambaro a Muscli; 1556 Culau dal Gambaro de Rividischia; 1573 Colao di Mattia del Gambaro a Muscli. 1543 Lonardo del Gambaro di Muscletto fitt. nobb. Colloredo (ASU Perusini 761.8); 1583 Leonardo Gambaro de Berteolo (ASU CRS 30).