-
1
s.m. e f.
insurît, impertinent
[
CO] (che, cui che nol à rispiet, che al provoche)
un ragazzino impertinente = un insurît di frut
-
2
adi.
insurît, sfaçât, impertinent
[
CO] (che al mostre mancjance di rispiet)
una risposta impertinente = une rispueste insuride