-
1
s.f.
sfrontatece, impudence, muse rote
[
CO] (il no vê pudôr, rispiet, rivuart)
la sua impudenza ha proprio scocciato = cu la sô muse rote al è propit lât fûr des cusiduris
si è presentato con la tipica impudenza dei giovani = si è presentât cu la impudence tipiche dai zovins
-
2
s.f.
insolence, impudence
[
CO] (at o espression cence rispiet)
non vuole più sentire impudenze = nol vûl sintî plui insolencis