-
1
s.f.
materie
[
TS]
(inte filosofie greghe antighe, sostance che e je la fonde di dut ce che al è)
le sostanze del mondo sono costituite di materia e forma = lis sostancis dal mont a son fatis di materie e forme
s.f.
materie
(inte filosofie cristiane, realtât dal cuarp oponude al spirt)
spirito e materia = spirt e materie
s.f.
materie
(inte filosofie cartesiane, realtât che e je ancje estension e inerzie e e ubidìs aes leçs de mecaniche, oponude al pinsîr che al è ativitât)
pensiero e materia = pinsîr e materie
s.f.
materie
(inte filosofie kantiane, il sotstrât noumenic dai fenomens)
s.f.
materie
(inte filosofie e inte sience contemporanie, convenzion par rindi cont di fats che a son daûr a sei indagâts)
-
2
s.f.
materie
[
FO] (dut ce che al è fisic, che al compon il mont sensibil, la sostance di un cuarp)
materia organica = materie organiche
materia solida = materie solide
-
3
s.f.
materie
[
CO] (argoment che si trate intun discors, scrit e v.i.)
la materia di una ricerca = la materie di une ricercje
s.f.
(argoment sotintindût o za frontât)
entrare in materia = tacâ a tratâ
non sapere nulla in materia = no savênt nuie oppure no savê un dret in materie
-
4
s.f.
materie
[
CO] (cualsisei dissipline o sience ogjet di studi o insegnament)
avere il debito formativo in tre materie = vê il debit formatîf in trê materiis
conoscere la materia = savê la materie
preferire le materie umanistiche = vê miôr lis materiis umanistichis
-
5
s.f.
argoment, cantin, cause, motîf, materie
[
CO] (reson o argoment bogns par jessi cjapâts sù e fevelâts di cdn. o de int)
dare materia per le chiacchiere = dâ materie oppure argoment pes cjacaris