-
1a
s.f.
nausie
[
CO] (sensazion di malstâ cun bisugne di rimeti e sudorazion)
s.f.
nausie
(riferît a une femine che e spiete, dispès tal pl.)
-
1b
s.f.
riviel, refût, nausie
[
CO] (disgust par alc che si viôt o si sint)
quel discorso stupido mi à fatto venire la nausea = chel discors stupit mi à fat vignî nausie oppure riviel oppure refût
-
2
s.f.
riviel, refût, nausie
quella persona mi produce nausea = chê persone mi fâs refût
-
3
s.f.
nausie
[
TS]
filos. (te filosofie esistenzialistiche di J.P. Sartre, situazion emotive che e prodûs la cussience che a son simpri viertis dutis lis pussibilitâts, tal stes mût, in perfete ecuivalence di sielte)
la nausea è una condizione propria dell'esistenza = la nausie e je une cundizion proprie de esistence