-
1
s.m.
ornament
[
TS]
arch. (motîf decoratîf di formis gjeometrichis o naturalistichis stilizadis)
un ornato di stile barocco = un ornament di stîl baroc
-
3
s.m.
bilisie, ornament
[
TS]
let. (artifici concetuâl o verbâl doprât par dâ bielece al test)
curare l'ornato di un discorso = curâ l'ornament di un discors
s.m.
bilisie, ornament
(complès di chei artificis)
s.m.
bilisie, ornament
(efiet produsût di chei artificis)