av.
in maniere clare, in mût clâr, cun clarece, in maniere semplice, in mût sempliç, cun semplicitât, in maniere comprensibile, in mût comprensibil, in maniere facile, in mût facil, cun facilitât, cun comprensibilitât
[CO] (derivât di 'piano', cun facilitât di capî, cence artifici retoric o confusion di peraule)
2
av.
planc, plancut, planc planc, a planc, in maniere lente, in mût lent, cun lentece
[CO] (cu la lentece juste)
3
av.
[CO] (cence fâ sunsûr)
è caduto pianamente = al è colât cence sunsûr
4
av.
ben, in maniere dolce, in mût dolç, cun dolcece, in maniere pasade, in mût pasât, cun buine maniere
[CO] (cun clame e cun dolcece)
va trattato pianamente = al va tratât cun buine maniere
monolengâl
plancav.
Cun lentece, pôc par volte
esemplis
"cuant che il grisum spandût dulintor al scomençà planc a mudâsi di clâr in scûr, Min al tacà a viodi lontan a man drete un flum di lusutis zalitis in dôs o trê filis che al scoreve pegri vignint sù de citât"
gjavât fûr di "Il drâc" di Gianfranco Pellegrini
Viôt ancje: plan
plancav.
Cuntune velocitât che e permet sigurece, cun prudence