[CO] (uciel che al vîf ancje dumiesteât, avonde grues e cun plumis di plui colôrs, arlevât par puartâ messaçs o pe cjar)
2
s.m.
çus, cocâl, sturnel, dordul, dordel, mierli
[CO] (persone ingjenue, che al è facil imbroiâle)
puoi raccontargli quello che vuoi, è un piccione = tu puedis contâi chê dal ors, al è un dordel
monolingue
cocâls.m. (co-câl)
Uciel di mâr, di plui speciis de famee dai Laridis, in particolâr Chroicocephalus ridibundus, blanc e grîs, cun parts neris, bec fuart, che al mangje pes, moluscs, carognis, vanzums des scovacis e v.i.
sinonimi
smurgnic
esempi
"ondis ator di lui e aiar fresc e cocâi che a svolavin, a scortavin la nâf, velis blancjis cuintri il blu dal cîl"
da "La vuere di Checo" di Checo Tam
"fat il bagn, a tornarin tal albierc, cjaminant a planc pal troi, sul ôr jenfri savalon e jerbe, dulà che il cîl dai cocâi al devente il cîl des cisilis"