Tu âs cirût la peraule
Tu âs cirût la peraule
poveruomo
torne indaûr

bilengâl

poveruomo s.m.
  • 1

    s.m. puaret, disgraciât, puar om Copie

    [CO] (cui che al fâs dûl pe puaretât o pes disgraciis che al à patît)
    un poveruomo domandava la carità fuori dalla chiesa = un puaret al domandave la caritât fûr de glesie
  • 2

    s.m. puaret, biât Copie

    [CO] (persone cence cualitâts, soredut cence inteligjence)

    s.m. miserabil Copie

    (persone di anim egoist e avâr)

monolengâl

disgraciât adi., s.m.
(dis-gra-ci-ât)
Che, cui che nol à la benedizion de gracie divine, che al va cuintri des leçs divinis, ancje tant che apelatîf o titul di ofese gjeneric o ancje di dûl
esemplis
"«Cui jerial chel nemâl che si jere impaçât cun jê?» «Nome un disgraciât, une bestie… cun tantis feminis che a son!»"
gjavât fûr di "Cui si jerial impaçât cun Modestute?" di Pieri Menis
Viôt ancje: disgraziât, disgraceât, disgrazeât
disgraciât adi.
(dis-gra-ci-ât)
Che al è caraterizât di disgraciis, di fats negatîfs
sinonims
brut, indât, sfortunât, malintopât, disditât, signestri, trist, sventurât, maldestinât, nefast, funest
esemplis
"fufignis che masse dispès nus incjochin e nus intortein, come che ben o savìn noaltris, testemonis dai nestris timps disgraciâts"
gjavât fûr di "Des Americhis par continuâ une magjie cun lidrîs profondis" di Angelo Floramo
detulis
"la vite e je il content dai fortunâts, il torment dai disgraciâts"
torne sù
torne sù