-
1
s.m.
profitadôr, oportunist, sfrutadôr
[
CO] (che, cui che al aprofite di une situazion ecezionâl o des disgraciis di altris, in maniere ciniche o platade, par tirâ fûr vantaçs materiâi)
un profittatore senza ritegno = un profitadôr cence ritegn
s.m.
scrocon, mangjepan, mantignût, mangjepan dibant
(che, cui che al vîf a spesis di altris)