Hai cercato la parola
Hai cercato la parola
provocare
Torna indietro

bilingue

provocare
  • 1

    v.tr. fâ Copia

    [FO] (produsi)
    il solletico provoca il riso = il ghiti al fâs ridi
    il temporale ha provocato danni dappertutto = il burlaç al à fat dams pardut
  • 2

    v.tr. fâ Copia

    [FO] (dismovi une reazion fisiche o emotive)
    l'auto gli ha provocato nausea = la machine i à fat volt di stomi
    provocare disagio e imbarazzo = fâ stâ mâl e imberdeâ
  • 3

    v.tr. uçâ, saborâ, stiçâ Copia

    [FO] (fâ sintî un sintiment, spec. negatîf)
    provocare all'odio = stiçâ odi

    v.tr. uçâ, stiçâ, provocâ Copia

    (ofindi cdn. spec. cuntune condote prepotente in maniere di sburtâlu a une reazion violente)
    l'ho insultato perché mi ha provocato = lu ai svilanât parcè che mi à stiçât
  • 4

    v.tr. stuzigâ, provocâ, ecitâ Copia

    [FO] (ecitâ sessualmentri)
    le piaceva provocarlo = i plaseve di provocâlu
  • 5

    v.tr. provocâ Copia

    [TS] (fâ che la autoritât competente e meti fûr un decret su cualchi cuistion)
    l'inquinamento del fiume ha provocato il decreto di chiusura dell'impianto del sindaco = l'incuinament dal flum al à provocât il decret dal sindic di sieradure dal implant
  • 6

    v.tr. provocâ Copia

    [TS] (menâ un in tribunâl)

monolingue

fâ stâ in rie loc.v.
Imponi ordin, dissipline
esempi
"le àn metude dute par fâmi deventâ mugnestri, par fâmi stâ in rie, par fâmi resonâ e fevelâ come lôr"
da "De famee al seminari" di Antoni Beline
Torna in Cima
Torna in Cima