-
1
s.m.
pugn
[
FO] (man sierade, cui dêts pleâts e strets a fuart inte palme de man)
mostrare il pugno = mostrâ il pugn
teneva in pugno un bastone = al veve intal pugn oppure in man un baston
s.m.
pugn
(tignî alçade la man sierade cui dêts pleâts e strets a fuart inte palme de man drete, par dimostrazion di proteste o par mostrâ la adesion ae idee comuniste)
alza il pugno, compagno! = alce il pugn, compagn!
-
2
s.m.
pugn
[
FO] (colp dât cu la man sierade)
prendere un pugno = cjapâ un pugn
tirare un pugno a uno = tirâ un pugn a un
-
3
s.m.
grampe, mane, pugn
[
FO] (cuantitât di sostance, spec. in polvar o in gran, che e sta inte man sierade)
dare un pugno di granoturco al coniglio = dâ une grampe di blave al cunin
-
4
s.m.
pugn
[
FO] (numar limitât di personis)
un pugno di uomini = un pugn di oms
s.m.
(cuantitât piçule di alc)
sono contadini poveri, hanno solo un pugno di terra = a son contadins puars, a àn dome un blec di tiere