"la puare frutate, sentade su la cjadree, cui pîts poiâts suntun scagnut, la muse imberlade, dute plete par vie de gobe, e jere deventade tal borc un cuadri familiâr di maluserie infinide"
gjavât fûr di "Cui si jerial impaçât cun Modestute?" di Pieri Menis