Tu âs cirût la peraule
Tu âs cirût la peraule
rampino
torne indaûr

bilengâl

rampino adi., s.m.
  • 1a

    s.m. rimpin, sgrif, grif, sgraf Copie

    [CO] (fier pleât a lincin doprât par cjapâ o picjâ alc)
    a rampino = a ûs rimpin
    la carne è appesa al rampino = la cjar e je picjade sul rimpin
  • 1b

    s.m. rimpin Copie

    [TS] tecn. (gjenar di claut pleât a 90 grâts de bande dal cjâf e spiçât di chê altre bande, doprât pal plui par fissâ tubaduris o fîi eletrics aes parêts)

    s.m.

    (cjale cambretta)
  • 1c

    s.m.

    [TS] pescj. (cjale raffio)
  • 1d

    s.m. rimpin Copie

    [TS] mar. (gjenar di ancure piçule cun trê o cuatri sapis doprade par ancorâ lis imbarcazions o par dragâ un fondon)
  • 1e

    s.m. rimpin Copie

    [TS] industr. (intai sistemis di traspuart a sine uniche, ganç mobil dulà che a son tacâts i tocs in lavorazion)
  • 2

    s.m. dint Copie

    [BU] (ponte di un piron)
  • 3

    s.m. rimpin, ripoi, repeç Copie

    [BU] (reson buine o triste che e sedi par oponisi o par contrastâ)
    attaccarsi a tutti i rampini = tacâsi a ducj i rimpins

monolengâl

repeç s.m.
(re-peç)
Il comedâ une buse o un altri dam, ce che al covente par comedâ e il so risultât
sinonims
blecade, blichignade, imblecade, imblecament, imbletade, imblichignade, repeçade, repeçadure, repeçament
esemplis
"i barcons cuadrelâts, cun ca e là, un toc di cjarte veline par repeç dai veris rots"
gjavât fûr di "Il muc" di Roberto Ongaro
repeç s.m.
(re-peç)
Maniere argagnade sù par justâ alc, soluzion provisorie e une vore imperfete (fig.)
sinonims
blec, gjavadine, tacon, cjatade, pensade, repeçadure, repeçade
esemplis
"cuant che a tornavin i profucs e i soldâts si congjedavin e ducj a lavin in Municipi, il sindic lu veve cjolt a zornade tal ufici dal lavôr e dai sussidis. Ducj repeçs!"
gjavât fûr di "Chei di Muraie" di Pieri Menis
repeç s.m.
(re-peç)
Reson buine o triste par justificâ un ciert compuartament (fig.)
sinonims
cavîl, lincin, pretest, rimpin, scuse
esemplis
"si fermave li ret cun cualchi mieze peraule di scuse e di repeç come un frut cjatât a robâ la marmelade tal armâr"
gjavât fûr di "Come tai romançs" di Alan Brusini
torne sù

cognons

Rampìn, Rampino
Da rampìno “uncino" e “strumento che adoperano i manovali a far la calcina", nonché “rebbio della forchetta" (Cerruti); non escludiamo un diminutivo di Rampo, nome personale di origine germanica. Nello Schedario Corgnali: 1288 Manfredus de Rampo (o Rampin) a Pordenone; 1471 Aulivo q. Dominici Rampini de Roveredo; 1558 Jacomo Rampin de Villacrical. La forma Rampìn si trova a Pordenone (1513 Jacomo Rampin). Rampino a Udine.
fonts
1578 don Marcantonio Rampino (o Rampini ) da Brescia vicepievano di Madrisio Varmo (Filze); 1580, 14 dic. per concubinato con Margherita da cui prole multato a un terzo rendite del beneficio che amministra ridotte a £ 100 e se recidivo a 5 anni su triremi (Sentenze); 1792, 10 dic. Gio. Domenico Rampini del Sig. Gio. anni 25 da S. Vito al Tagl. era venuto da ragazzo a Udine presso uno zio (Filze).
torne sù