(bot.com.) Plante dal gjenar Brassica, lat.sient. Brassica rapa, e soredut lidrîs di chê plante, taronde o fusade cu la polpe clare, che si mangje
esemplis
"e jere a robâ i râfs te braide. Le ai viodude cun chescj voi, jenfri lûs e scûr. In scrufuiut. Che e ingrampave la viscje par tirâ i râfs e jemplâ il sac"
gjavât fûr di "La gnot di Radeschi" di Maria Forte
"no si straçave nuie. Dut bon: râfs, patatis, sioris di cincuantin, cudumars, tors di verze"
gjavât fûr di "I furlans e la fam" di Riedo Pup
"mаngjâ cuatri cjistinis sot lis boris, / un râf, un rati sôl, cun un miluç"
gjavât fûr di "I, 208" di Ermes di Colorêt
râfs.m.
Cui che al è pôc inteligjent, che nol capìs, ancje tant che ofese (fig.)
""Che a mi lassi cjaçâi un scufiot a chel râf di brovade...""
gjavât fûr di "Vieri e gnûf" di Pieri Piçul
detulis
"a Pasche Tafanie, il râf al piert il cûr e la anime"
"a Sant Simon si gjave il râf e il raviçon"
"miôr vuê il râf e doman la code"
torne sù
cognons
Rapaccioli
Potrebbe derivare da Rappo, nome personale di origine germanica (v. Rapelli 1995), senza escludere una base rapa, l’ottimo ortaggio. Presente a Gorizia.