Tu âs cirût la peraule
bilengâl monolengâl
Tu âs cirût la peraule
rasserenarsi
torne indaûr

bilengâl

rasserenarsi v.pronom.intr.
  • 1

    v.pronom.intr. serenâ, sclarîsi, serenâsi Copie

    [CO] (deventâ, tornâ seren)
    il cielo si rasserenò dopo la pioggia = il cîl si sclarì dopo de ploie
  • 2a

    v.pronom.intr. serenâ, sclarîsi, justâsi, serenâsi Copie

    [CO] (tornâ a vê un spirt plui seren)
    si rasserenò dopo averla rivista = si serenâ daspò di vêle viodude
  • 2b

    v.pronom.intr. sclarîsi Copie

    [CO] (de muse, dal voli, cjapâ o tornâ a cjapâ sù une espression serene)
    il suo viso si rasserenò in un momento = la sô muse si sclarì dal moment

monolengâl

sclarîsi v.pron.tr., v.pron.intr.
(scla-rî-si)
Sclarî alc di se stes, par se stes o cun reciprocitât
esemplis
"e à imparât a sclarîsi la cjavelade, a segnâsi lis ceis, a infarinâsi la muse"
gjavât fûr di "Lis predicjis dal muini" di Josef Marchet
sclarîsi v.pron.intr.
(scla-rî-si)
Deventâ clâr o plui clâr (ancje fig.)
esemplis
"rivant dongje di chest piçul lât, il turchin da la aghe si sclarìs un fregul, ma al reste simpri un colôr straordenari"
gjavât fûr di "Un riul tra Venit e Friûl" di Dino Virgili
"lis ideis si sclarissin un tininin"
gjavât fûr di "Viaç a Vignesie" di Arturo Feruglio
sclarîsi v.intr.
(scla-rî-si)
Capîsi o fâsi capî cun clarece
esemplis
""Varès vût gust che al fos stât ancje lui, culì, par sclarîsi ducj insiemi, par destinâ alc…""
gjavât fûr di "A passe la scalmane" di Anute Fabris
"chel fâ malsigûr, chê mancjance di une dreture, … chel no savê sclarîsi al creà scrupui e malvolê"
gjavât fûr di "Cjasie di Dalban" di Maria Forte
torne sù
torne sù