-
1a
s.m. e f.
ribel, refratari, renitent
[
CO] (cui che al opon une resistence fuarte)
essere renitente alle regole = jessi renitent aes regulis
punire i renitenti = cjastiâ i renitents
s.m. e f.
malpront, restîf, refratari, renitent, reticent
(che, cui che si refude si lâ daûr dal consei o dai desideris di altris)
è renitente ai consigli degli altri = al è refratari a cjapâ conseis di chei altris
-
1b
adi.
refratari, renitent
[
CO] (che al mostre un ategjament renitent)
modo di fare re nitente = mût di fâ renitent