Hai cercato la parola
Hai cercato la parola
renitente
Torna indietro

bilingue

renitente , ,
  • 1a

    s.m. e f. ribel, refratari, renitent Copia

    [CO] (cui che al opon une resistence fuarte)
    essere renitente alle regole = jessi renitent aes regulis
    punire i renitenti = cjastiâ i renitents

    s.m. e f. malpront, restîf, refratari, renitent, reticent Copia

    (che, cui che si refude si lâ daûr dal consei o dai desideris di altris)
    è renitente ai consigli degli altri = al è refratari a cjapâ conseis di chei altris
  • 1b

    adi. refratari, renitent Copia

    [CO] (che al mostre un ategjament renitent)
    modo di fare re nitente = mût di fâ renitent
  • 3

    adi. renitent Copia

    [TS] (di braç o gjambe, che no rive a fâ i moviments normâi)

locuzioni

    renitente alla leva
  • renitent ae jeve, refratariCopia
    [TS] (cui che nol ubidìs al oblic di jeve)

monolingue

refratari adi.
(re-fra-ta-ri)
[TS] (tecn.) Di materiâl, che al resist a temperaduris altis cence vê alterazions
esempi
"rivistî cu la tiere refratarie un model di cere, che daspò cul calôr dal for, si disfe"
da "Storie de art in Friûl" di Bepi Agostinis
refratari adi., s.m.
(re-fra-ta-ri)
Che, cui che al fâs resistence cuintri di alc, che nol acete alc cun facilitât
sinonimi
esempi
"int positive e refratarie aes fanfaradis retorichis"
da "Di bessôi" di Josef Marchet
"un tic a la volte, ancje i plui refrataris, a finivin par doprâ la lenghe [furlane] in chês sentadis"
da "Memoriis di politiche linguistiche" di Adrian Cescje
refratari adi., s.m.
(re-fra-ta-ri)
Che, cui che al refude l'oblic di jeve militâr
sinonimi
renitent
Torna in Cima
Torna in Cima