Tu âs cirût la peraule
Tu âs cirût la peraule
renitente
torne indaûr

bilengâl

renitente adi., s.m. e f., s.m.
  • 1a

    s.m. e f. ribel, refratari, renitent Copie

    [CO] (cui che al opon une resistence fuarte)
    essere renitente alle regole = jessi renitent aes regulis
    punire i renitenti = cjastiâ i renitents

    s.m. e f. malpront, restîf, refratari, renitent, reticent Copie

    (che, cui che si refude si lâ daûr dal consei o dai desideris di altris)
    è renitente ai consigli degli altri = al è refratari a cjapâ conseis di chei altris
  • 1b

    adi. refratari, renitent Copie

    [CO] (che al mostre un ategjament renitent)
    modo di fare re nitente = mût di fâ renitent
  • 3

    adi. renitent Copie

    [TS] med. (di braç o gjambe, che no rive a fâ i moviments normâi)

locuzions

    renitente alla leva
  • renitent ae jeve, refratariCopie
    [TS] dir. (cui che nol ubidìs al oblic di jeve)

monolengâl

restîf adi.
(res-tîf)
Di animâl, spec. di siele, di cjame o di tîr, che nol vûl lâ indevant, che si ferme o che al ziruche
esemplis
"il contadin al scorsonave dibant il mussut restîf"
restîf adi.
(res-tîf)
Che al resist, che nol mole cun facilitât ae volontât di altris o a fuarcis esternis (fig.)
sinonims
costant, fer, fermât, mastin, noglôs, tegnadiç, cjaviestri, mastinât, restivît, ustinât, testart, refratari, ruviers, straneôs, storpeôs, indurant
esemplis
"se no si fos furlans di buine çocje, che al ven a jessi restîfs e mastins, e vignarès voie pardabon di butâ il mani daûr de manarie"
gjavât fûr di "Devantdaûr" di Josef Marchet
"Helmut al traficave tor un so imprest cul resisti restîf dai todescs che a vuelin rivâ ancje tes robis plui indificilis"
gjavât fûr di "La tiere di Lansing" di Maria Forte
detulis
"il cjaval restîf nol lasse il vizi fin che al vîf"
"miôr un mus che al tiri che no un cjaval restîf"
torne sù
torne sù