Tu âs cirût la peraule
Tu âs cirût la peraule
rifiutare
torne indaûr

bilengâl

rifiutare v.tr. e intr.
  • 1

    v.tr. e intr. refudâ, ricusâ Copie

    [FO] (parâ indaûr, no acetâ, no agradî)
    rifiutare un dono = refudâ un regâl
    rifiutare una proposta di lavoro = ricusâ une propueste di lavôr
  • 2

    v.tr. e intr. refudâ, ricusâ Copie

    [FO] (no sopuartâ, no tolerâ)
    rifiutare di usare certe parole = refudâ di doprâ ciertis peraulis
    rifiutare la convivenza con una persona = refudâ la coabitazion cuntune persone
  • 3

    v.tr. e intr. dineâ, refudâ, ricusâ Copie

    [FO] (no concedi, neâ)
    rifiutare la grazia a un condannato = refudâ la gracie a di un condanât
  • 4

    v.tr. e intr. refudâsi Copie

    [FO] (no consintî a fâ alc, refudâsi)
    rifiutare di aiutare un amico = refudâsi di judâ un amì
  • 5

    v.tr. e intr. refudâ Copie

    [TS] zûcs (in cierts zûcs di cjartis, no rispuindi al colôr dal compagn)

monolengâl

refudâ v.tr.
(re-fu-dâ)
No acetâ, parâ indaûr
esemplis
"sul moment, Lissandri al veve pensât di refudâ l'invît"
gjavât fûr di "Il sium di Lissandri" di Franca Mainardis
"al sucedeve che ducj a fasessin lis stessis voris plui o mancul tal stes timp. Eliseo al scugnive refudâ un slac di lavôrs"
gjavât fûr di "Prime di sere" di Carlo Sgorlon
"e jo no, no pensi nuie / di vô bulo cortesan / o ai in cûl la vuestre entrade / us refudi il vuestri pan"
gjavât fûr di "" di Popolâr
Viôt ancje: arefudâ, rifudâ, arifudâ
refudâ v.tr.
(re-fu-dâ)
No sopuartâ, no tolerâ o no volê rassegnâsi
sinonims
esemplis
"dut chest jo lu sintivi cu la anime. Il cerviel lu refudave"
gjavât fûr di "Trê feminis" di Gianni Gregoricchio
refudâ v.tr.
(re-fu-dâ)
No concedi
sinonims
esemplis
"se la centrâl e rive adore di tignî dûr e refudâ ogni concession a dutis lis regjons di dentri, al è plui facil che si adati a molâ la brene a chês dôs o trê plui fûr di man"
gjavât fûr di "M la autonomie" di Josef Marchet
"nissun i refudave la caritât"
gjavât fûr di "Il Signôr sul mûr de braide" di Pieri Menis
refudâ v.tr.
(re-fu-dâ)
Sburtâ, menâ cun fuarce (ancje fig.)
esemplis
"Linda a tornà dongja par simpri, [...] a rivà a cjasa che nissun la spetava e a na ze pi via. E nissun al savè ce borascja che a la refudà incà, ta la nestra vila"
gjavât fûr di "Linda e il re" di Novella Cantarutti
detulis
"cui che al refude pan al è piês di un cjan"
torne sù
torne sù