Hai cercato la parola
Hai cercato la parola
riluttante
Torna indietro

bilingue

riluttante , ,
  • 2

    s.m. e f. malpront, restîf Copia

    [CO] (che, cui che nol è pront par fâ alc)
    è riuscito a convincere anche i riluttanti = al à rivât a convinci ancje i restîfs
    è sempre stato riluttante ad ammettere i suoi errori = al è simpri stât malpront oppure restîf oppure al à simpri fate fature a ameti i siei erôrs

monolingue

restîf adi.
(res-tîf)
Di animâl, spec. di siele, di cjame o di tîr, che nol vûl lâ indevant, che si ferme o che al ziruche
esempi
"il contadin al scorsonave dibant il mussut restîf"
restîf adi.
(res-tîf)
Che al resist, che nol mole cun facilitât ae volontât di altris o a fuarcis esternis (fig.)
sinonimi
costant, fer, fermât, mastin, noglôs, tegnadiç, cjaviestri, mastinât, restivît, ustinât, testart, refratari, ruviers, straneôs, storpeôs, indurant
esempi
"se no si fos furlans di buine çocje, che al ven a jessi restîfs e mastins, e vignarès voie pardabon di butâ il mani daûr de manarie"
da "Devantdaûr" di Josef Marchet
"Helmut al traficave tor un so imprest cul resisti restîf dai todescs che a vuelin rivâ ancje tes robis plui indificilis"
da "La tiere di Lansing" di Maria Forte
proverbi
"il cjaval restîf nol lasse il vizi fin che al vîf"
"miôr un mus che al tiri che no un cjaval restîf"
Torna in Cima
Torna in Cima