-
1
v.intr.
rugnâ, ruzâ
[
AD] (di bestie, spec. di cjan, manifestâ la vôs in mût menaçôs)
il cane da guardia ringhiava a tutti i passanti = il cjan di vuardie al rugnave a ducj chei che a passavin
-
2
v.tr.
rugnâ
[
AD] (di int, fevelâ in mût menaçôs o suturni)
v.tr.
rugnâ, rugnâ fûr
(dî cun rabie)
mi ha ringhiato un mezzo saluto = mi à rugnât fûr un mieç salût