Hai cercato la parola
Hai cercato la parola
rintronare
Torna indietro

bilingue

rintronare ,
  • 1

    v.intr. rivocâ, rimbombâ Copia

    [CO] (di ton, fâ rumôr plui voltis)
  • 2

    v.intr. rivocâ, rimbombâ Copia

    [CO] (sunsurâ tant che un ton, fâ un sun scûr e scjassôs)
    gli applausi rintronarono nel teatro = i batimans a rivocarin intal teatri
  • 3

    v.tr. sturnî, intrunî Copia

    [CO] (massime iperb., dâ fastidi di sturniment)
    un rumore fastidioso che rintrona = un sunsûr fastidiôs che al sturnìs
  • 4

    v.tr. sturnî Copia

    [CO] (fâ pierdi la clarece di pinsîr, fâ confusion)
    lo ha rintronato tutta la sera con le sue stupidaggini = lu à sturnît dute la sere cu lis sôs monadis

monolingue

sturnî v.tr.
(stur-nî)
Sbassâ lis capacitâts inteletivis (ancje ass.)
sinonimi
centenâ, confondi, confusionâ, çonderâ, gjavâ i sintiments, incentenâ, inçussî, stramurtî, incervelî, imbambinî, instupidî, sconfondi, incocalî, incretinî, imbarlumî, imbacuchî, incoionî, incjocâ, insemenî
esempi
"al meretave meti alc sot i dincj par che il vin nol sturnìs"
da "I colaçs" di Meni Ucel
"i galopins di Rome a son lâts ator sdrondenant dute la retoriche feraze che nus à sturnîts par vincj agn a lunc e i gjornâi ur àn fat revoc"
da "Si tornial a cjariâ la suste?" di Josef Marchet
Vedi anche: sturbî
Torna in Cima
Torna in Cima