Tu âs cirût la peraule
Tu âs cirût la peraule
sbalordito
torne indaûr

bilengâl

sbalordito p.pass., adi., s.m.
  • 2a

    adi. scaturît, maraveât Copie

    [CO] (une vore maraveât, plen di stupôr)
    sono rimasto sbalordito a sentire questa notizia = o soi restât maraveât a sintî cheste gnove

    adi. scaturît, interdet Copie

    (sconciertât, conturbât)
    se ne stava lì sbalordito senza sapere cosa fare = al stave li scaturît cence savê ce fâ
  • 2b

    adi. scaturît, incantesemât, stranît, sbarlufît Copie

    [BU] (che nol sa ce fâ a cause de sorprese)
  • 3a

    adi. insemenît Copie

    [BU] (che nol capìs masse e al è tant che stupit)
  • 3b

    s.m. insemenît Copie

    [BU] (persone stupidele, imbambinide)

monolengâl

scaturît adi.
(sca-tu-rît)
Cjapât di grande maravee, ancje fin a pierdi la calme o fin a vê pôre
sinonims
disconciertât, interdet, maraveât, scombuiât, sconciertât, sbarlufît, spasimât, straneât, stufulît, conturbât, stranît, stupît, imbarlumît
esemplis
""[...] Sono discors di fâ?! – dissè jê dute scaturide – Tu varessis di vergognâti [...]""
gjavât fûr di "Il lôf" di Fabian Ros
"Vigjute, scaturide, tremant di pôre e scjampà vie"
gjavât fûr di "Nardon e Vigjute di Nani" di Pieri Somede dai Marcs
"cumò che o ai finût di scrivi, dut câs, mi ven un dubi che a mi lasse scaturît"
gjavât fûr di "Al è simpri cualchidun che al è “plui mancul” di te" di Marc Stolf
torne sù
torne sù