-
1a
v.pronom.intr.
sfruçonâsi
[
CO] (lâ a finî a fruçons, a tocuts picinins)
la torta si sbriciola troppo facilmente = la torte di sfruçone masse par facil
-
1b
v.pronom.intr.
disfâsi, sdrumâsi, sfruçonâsi
[
CO] (distruzisi dal dut)
la torre si è sbriciolata in breve, devastata dal fuoco = la tor si è sdrumade in curt, fiscade dal fûc
-
2a
v.pronom.intr.
infruçonâsi
[
CO] (sporcjâsi fasintsi colâ intor fruçons)
si è tutto sbriciolato di patatine fritte = si è dut infruçonât di patatis fritis
-
2b
v.pronom.tr.
infruçonâsi
[
CO] (sporcjâsi cui fruçons un vistît, in maniere involontarie)
sbriciolarsi la cravatta mangiando la crostata = infruçonâsi la golarine mangjant la crostade