Hai cercato la parola
Hai cercato la parola
scartabellare
Torna indietro

bilingue

scartabellare ,
  • 1

    v.tr. cjalâ, passâ, scrusignâ Copia

    [CO] (passâ di corse e in mût disordenât un libri, un pac di cjartis e sim. par cjatâ ce che al interesse)
    sta scartabellando l'archivio = al è daûr a passâ l'archivi
  • 2

    v.intr. scrusignâ, spulzinâ, passâ cjartis, passâ pagjinis, cjalâ cjartis, cjalâ pagjinis Copia

    [CO] (sgarfâ framieç des cjartis, fâ ricercjis di archivi)
    hai finito di scartabellare? = âstu finît di passâ cjartis oppure di spulzinâ?

monolingue

scrusignâ v.tr., v.intr.
(scru-si-gnâ)
Cirî cun atenzion particolâr, par cjatâ o par savê alc
sinonimi
burigâ, furigâ, saborâ, sbisigulâ, sbisiâ, scrutinâ, sfurigâ, cirî fûr, spulzinâ
esempi
"e scrusignave se e podeve jessi, di cualchi bande, une busute dulà platâsi"
da "Checo e Catinute" di Giuliana Pellegrini
"e scrusignave il motîf di chel mâl misteriôs che le inçuchive"
da "La tiere di Lansing" di Maria Forte
"se si va a scrusignâ tes cjartis des autoritâts de glesie, si cjate che [i garibaldins] a jerin robate, cence religjon, scostumâts, fanatics"
da "Cuintristorie dal Friûl fin sot la Italie" di Josef Marchet
proverbi
"il famei nol à di scrusignâ i segrets dal paron"
Torna in Cima
Torna in Cima