-
1a
adi.
stupit, çondar
[
FO] (di cdn., che al à pocje inteligjence)
è scemo, non ci fare caso = al è stupit, no stâ a fâi câs
adi.
stupidel
(tant che titul scherçôs, dreçât a di un che si à confidence)
ma dai, scemo, stavo scherzando! = ma dai, stupidel, o scherçavi!
-
1b
adi.
stupit
[
FO] (pôc fresc di cjâf, imbambinît)
con questo rumore si diventa scemi! = cun cheste confusion si devente stupits!
-
2
adi.
stupit, çondar
[
FO] (carateristic des personis pôc inteligjentis)
ha fatto un discorso piuttosto scemo = al à fat un discors avonde stupit
-
3
adi.
stupit, çondar
[
FO] (di un scrit, un spetacul o sim., lami, cence valôr)
un libro scemo = un libri stupit
-
4
s.m.
stupit, çondar
non lo sopporto quando si comporta da scemo = no lu sopuarti cuant che al fâs il stupit
non sei altro che un povero scemo! = tu sês dome un puar çondar!