-
1a
v.intr.
butâsi, lâ a finî
[
AD] (di un cors di aghe, jentrâ intun lât, intal mâr o intune altre aghe)
il fiume sfocia nel mare = il flum si bute tal mâr
-
1b
v.intr.
rivâ, vignî fûr
la stradina sfocia proprio nel centro del paese = la straduce e ven fûr juste tal centri dal paîs
-
2
v.intr.
lâ a finî
[
AD] (vê tant che risultât, risolvisi)
i loro progetti sono sfociati nel nulla = i lôr progjets a son lâts a finî in nuie