-
1
v.tr.
sfracaiâ, smacaiâ
[
CO] (fracassâ fracant cun violence cuntun pês)
il muro cadendo gli ha sfracellato l'auto = il mûr colant i à sfracaiade oppure smacaiade la machine
v.tr.
sfracaiâ, smacaiâ
(fâ a tocs)
ha sfracellato il dito nel tritacarne = al à sfracaiât il dêt tal masanin de cjar