-
1a
s.f.
surtide
[
TS]
milit. (jessude subitanie e impetuose di trupis di un lûc sierât o assediât par vierzisi un passaç fra i nemîs cjapâts di sorprese)
le truppe fecero una sortita fuori dal castello = lis trupis a faserin une surtide fûr dal cjistiel
-
2b
s.f.
jessude
[
CO] (azion o compuartament improvîs e inspietât)
s.f.
butade, sproc, jessude
(dit spiritôs)
le sue sortite sono famose = lis sôs butadis a son famosis