Hai cercato la parola
Hai cercato la parola
spappolare
Torna indietro

bilingue

spappolare
  • 1

    v.tr. sfracaiâ Copia

    [CO] (disfâ, fâ pierdi consistence e forme, fâ deventâ une pape)
    inavvertitamente si è seduto sulla borsa e ha spappolato metà della frutta = cence visâsi si à sentât parsore de borse e al à sfracaiât miezis pomis
  • 2

    v.tr. sfracaiâ Copia

    [CO], [TS] (fâ une lesion serie a di un orghin fracantlu)

monolingue

sfracaiâ v.tr.
(sfra-ca-iâ)
Someti a pression fuarte, ancje fin a fâ cambiâ la forme, a fâle deventâ plache, o fin a disfâ
sinonimi
fracaiâ, splanâ, fracâ, scliçâ, cjalcjâ, smacaiâ, folpeâ, folâ, talpassâ
esempi
"une volte cuete la coce e disfredade, [i tocs] si sfracain cul piron"
da "Macarons di coce" di Margherita Timeus
"Ghine sot des gjambis de vacje e sberlave clamant int. Nando alore le cjapà par une gjambe prime che la bestie le sfracaiàs"
da "Il testament" di Pieri Menis
"Tite al provà a vierzi la bocje sdenteade e sanganade, ma un pugn i sfracaià il nâs"
da "Il muc" di Roberto Ongaro
Vedi anche: sfracuiâ
Torna in Cima
Torna in Cima