-
1
s.m.
pôre, spavent, sbigule, spac, spaghet
[
AU] (grande pôre che no si spietisi, mote dal fat di savê o di pensâ di sei in pericul)
ho preso uno spavento! = o ai cjapât un spac!
morire dallo spavento = murî di spavent
s.m.
pôre, spavent
(fâ pôre, orôr, spec. cun valôr enfatic, ripugnance, disgust)
quel palazzo è brutto da far spavento = chel palaç al è brut di fâ spavent oppure di fâ pôre
s.m.
pôre, spavent
(mostrâ une cundizion, un stât avonde bruts)
hai una faccia che fa spavento! = tu âs une muse di fâ spavent oppure di fâ pôre!
-
2
s.m.
pôre, spavent, sbigule, spac, spaghet
[
AU] (esperience, situazion che e fâs o che e pues fâ timôr, terôr)
ho avuto una giornata piena di spaventi = o ai vude une zornade plene di spavents
-
3
s.m.
pôre, spavent, sbigule
[
AU] (preocupazion, teme)
l'idea di passare la notte qui mi mette spavento = il pinsîr di fâ la gnot chi mi fâs spavent
-
4
s.m.
pôre, spavent
[
AU] (impression negative)
sei ignorante da far spavento! = tu sês ignorant di fâ pôre!
-
5
s.m.
spavent, sbigule, spac, spaghet
[
CO] (persone o robe tant brute che e fâs pôre)
che spavento quella faccia! = ce sbigule chê muse!
s.m.
spavent
(ancje cun valôr enfatic)
sei uno spavento! = tu sês un spavent oppure tu fasis pôre!