Hai cercato la parola
Hai cercato la parola
spiattellare
Torna indietro

bilingue

spiattellare
  • 1

    v.tr. disvelâ, dî fûr Copia

    [CO] (dî cence pôre robis che a varessin di sei tignudis segretis, o fevelâ cence stratignîsi)
    gli ha spiattellato tutto in faccia = i à dit fûr oppure disvelât dut in muse
  • 2

    v.tr. butâ, sgnacâ, meti jù Copia

    [CO] (meti denant)
    ha spiattellato sul tavolo tutto quello che aveva in tasca = al à metût jù oppure butât su la taule dut ce che al veve te sachete

monolingue

Torna in Cima
Torna in Cima