-
1a
v.tr.
strucâ
[
AD] (fracâ, pressâ par fâ vignî fûr un licuit)
spremere un'arancia = strucâ un naranç
-
1b
v.tr.
strucâ fûr
[
AD] (gjavâ fûr un licuit fracant)
spremere il succo di un limone = strucâ fûr la aghe di un limon
-
2a
v.tr.
striçâ, molzi
[
AD] (obleâ a tirâ fûr bêçs)
i nobili spremevano i contadini = i nobii a molzevin i contadins
v.tr.
molzi
(fâ paiâ)
in quel negozio spremono i clienti = in chê buteghe a molzin i clients
-
2b
v.tr.
strucâ, molzi
[
AD] (gjavâ dut ce che al è pussibil di une situazion o di une o plui personis, fasint lavorâ masse)
l'allenatore spremeva la squadra per tirare fuori il meglio = l'alenadôr al strucave la scuadre par fâ vignî fûr il miôr